Symboliczna miłość: wiktoriański wisiorek w kształcie serca z granatem z kokardą wysadzaną diamentami

Ten dwukolorowy wisiorek z tyłem ze złota z początku epoki wiktoriańskiej z 1830 roku stanowi prawdziwy skarb symboli poprzez ciemnoróżowe serce z granatu, łuk zwieńczony Srebro, węża, krzyż i kotwicę inkrustowane trzema diamentami o szlifie europejskim oraz łącznie 86 diamentami o szlifie rozetowym osadzonymi w liściu.

Podczas gdy wąż o rubinowych oczach oplata krzyż, jego głowa wyłania się w centrum granatu i podkreśla bogaty kształt serca. Ta pełna znaczenia kompozycja ukazuje rolę ochrony, mądrości, nadziei i płodności, jaką wąż odgrywa w sprawach serca, głęboko w granacie.
Ten kamień szlachetny, symbol miłości, jest zwieńczony krzyżem, który rozciąga się za granatem aż po uformowanie kotwicy, tworząc w ten sposób zakotwiczony krzyż, zwany także krzyżem marynarza. Symbol nadziei, ten cenny obraz jeszcze bardziej wzmacnia przekaz obietnicy i wiary, który niesie.
Aby dopełnić to przesłanie nadziei i czułości, wspomniany powyżej element, z tyłem ze złota żółtego 14-karatowego, zawieszony jest na uroczym kokardzie z czerwonego złota 18-karatowego, symbolizującej głęboką więź miłości. Ta kokarda pozwala nawet nosić ten niezwykły klejnot jako broszkę.
Aby uzyskać więcej informacji, zapoznaj się poniżej z rozdziałem „Dodatkowe informacje”.

Nie może być to bardziej oczywiste, patrząc na kunszt i całościowy projekt, że ten klejnot nie mówi tylko o obietnicach i baśniach, ale rzeczywiście przekazuje przesłanie miłości.

Grupa obiektów Stara biżuteria : broszka-wisiorek w jednym (wisiorek można odczepić od kokardy, więc oba można nosić także oddzielnie).

Stan : stan doskonały
- (więcej informacji o naszej skali stanu)

Kraj pochodzenia : nieznany (chociaż z tej samej epoki, kokarda jest z Srebro z 18-karatowego złota, a wisiorek z Srebro z 14-karatowego złota)

Styl: Początek epoki wiktoriańskiej – dekoracyjne sztuki wiktoriańskie określają styl sztuk dekoracyjnych epoki wiktoriańskiej. Okres ten znany jest z eklektycznego odrodzenia i interpretacji stylów historycznych oraz z wprowadzenia wpływów międzykulturowych z Bliskiego Wschodu i Azji do mebli, akcesoriów i dekoracji wnętrz. Wzornictwo wiktoriańskie jest powszechnie postrzegane jako przesadnie ozdobne. Ruch Arts and Crafts, ruch estetyczny, styl anglo-japoński i secesja mają swoje początki pod koniec epoki wiktoriańskiej.
- Zobacz także: początek epoki wiktoriańskiej lub więcej informacji o stylach

Specyfika stylu: Romantyczny okres wiktoriański – Eksperci dzielą panowanie królowej Victoria, zwane również erą wiktoriańską (1837–1901), na trzy okresy po około dwadzieścia lat każdy: romantyczny okres wiktoriański (1837–1860), wielki okres wiktoriański (1860–1880) oraz późny lub estetyczny okres wiktoriański (1880–1901).

Uznajemy ten czas za należący do romantycznego okresu wiktoriańskiego. Okres ten obejmuje koronację Victoria na królową Wielkiej Brytanii i Irlandii, jej małżeństwo z królem Albertem, ich miłość i oddanie dla małżeństwa i kraju, które były inspiracją. Biżuteria z tego okresu charakteryzuje się misternymi rzeźbieniami, specjalnymi technikami, w których emalia jest subtelnie opracowana. Techniki te pozwalały nadać biżuterii pewną okazałość przy mniejszej ilości metali szlachetnych. Metale szlachetne były bowiem bardzo rzadkie w tamtym czasie. Najbardziej cenionymi kamieniami (pół)szlachetnymi w tym okresie były ametyst, koral, granaty, perły hodowlane i turkusy. Konotacje są oczywiście sentymentalne, symboliczne i romantyczne, z motywami nawiązującymi do stylu gotyckiego i/lub renesansowego oraz obfitym użyciem motywów takich jak kotwice, ptaki, gałązki, krzyże, serca i węże.

Okres: około 1830
- (wydarzenia i fakty z tego okresu, poezja tego okresu, moda tego okresu)

Źródło inspiracji: Symbolika (dla węża i kotwicy)

Temat: wąż, kotwica i kokarda

Materiał: Srebro na górze i podtrzymywany przez 18-karatowe złoto czerwone (na dziobie) oraz 14-karatowe złoto żółte (na kotwicy) (zobacz wyjaśnienie dotyczące Srebro na złocie).
- (więcej informacji o metalach szlachetnych)

Technika: Diamenty w szlifie rozetowym i granat kaboszonowy są oprawione na folii. Ta specjalna technika była stosowana, aby podkreślić blask diamentów.

Dodatkowe informacje: Kotwica – W heraldyce kotwica pojawia się często na flagach i herbach instytucji morskich, zarówno wojskowych, jak i handlowych, a także miast portowych oraz regionów i prowincji nadbrzeżnych różnych krajów. W heraldyce występuje również „Krzyż Kotwiczny”, czyli Krzyż Marynarza, stylizowany krzyż w kształcie kotwicy. Symbol ten może być używany do oznaczania „nowego początku” lub „nadziei”. Nowy Testament określa nadzieję chrześcijanina jako „kotwicę duszy” (List do Hebrajczyków 6:19). W 1887 roku Bractwo Delta Gamma przyjęło kotwicę jako znak rozpoznawczy symbolizujący nadzieję. (według Wikipedii).

Węże i żmije – Słowo „wąż” pochodzi z łaciny (od serpens, serpentis „coś, co pełza, wąż”, wywodzące się z greckiego „erpo” i „erpeto”, pełzać i wąż), które jest powszechnie używane w kontekście szczególnie mitycznym lub religijnym, oznaczając węża, którego nie należy postrzegać jako zwykłego zjawiska naturalnego ani jako obiektu zoologii naukowej, lecz jako nosiciela silnej wartości symbolicznej.

Wąż jest jednym z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych symboli mitologicznych. Wartości symboliczne, które reprezentuje, w znacznym stopniu pokrywają się w różnych kulturach. Część tych powiązań wynika ze wspólnego historycznego pochodzenia współczesnych symboli. Jednakże duża część tych podobieństw wynika ze wspólnych cech biologicznych węży.

W niektórych przypadkach węże służą jako symbole pozytywne, z którymi można się utożsamiać lub im współczuć; w innych przypadkach są symbolami negatywnymi, reprezentując przeciwników lub antagonistów postaci bądź zasad, z którymi można się utożsamiać. Węże pojawiają się także jako postacie ambiwalentne, ani całkowicie pozytywne, ani całkowicie negatywne. Przykładem węża używanego jako symbol pozytywny jest Mucalinda, król węży, który chronił Buddę przed żywiołami podczas jego medytacji. Przykładem węża jako symbolu negatywnego jest wąż, który skusił Adama i Ewę w ogrodzie Eden, jak opisano w Księdze Rodzaju. (Na podstawie: Wikipedia)

Diament(y): Stary europejski szlif diamentu (tuż pod granatem) o szacowanej masie ± 0,32 ct. (barwa i czystość: H/I, vs/si).
Trzy diamenty o starym europejskim szlifie (jeden w górnej pętli zawieszki i dwa w poprzeczce tuż nad granatem) o szacowanej masie ± 0,24 ct. (barwa i czystość: H/J, vs/si).
86 diamentów w szlifie rozety. Nie posiadamy masy tych diamentów, co jest typowe w naszej branży dla szlifu rozety.
- Wszystkie masy diamentów, odcienie barwy i czystość są przybliżone, ponieważ kamienie nie zostały wyjęte z opraw, by zachować integralność oprawy.

Łączna masa diamentów: około 0,56 crt. (bez diamentów w szlifie rozety)

Kamienie szlachetne: Jeden granat kaboszonowy
Dwa rubiny (jako oczy)

Kamienie urodzinowe: Diament jest kamieniem urodzinowym (lub kamieniem miesiąca) kwietnia, granat – stycznia, a rubin – lipca.
- (więcej informacji o kamieniach urodzinowych)

Puncy: Nieczytelne pozostałości.
- (więcej informacji o puncach)

Wymiary: całkowita wysokość 6,90 cm (2,72 cala), wysokość z zawieszką 5,10 cm (2,01 cala)

Waga: 29,60 grama (19,03 dwt)